INDIE WSCHODNIE: wśród plemion Indii


8.750 zł, CZAS: 24 DNI


12-11-2018 - 05-12-2018

Podróż przez stany Nagaland, Assam, Arunachal Pradesh, w tym Festiwal Horbill w Nagalandzie*

 

*Przejazdy na trasie nie należą do łatwych. Drogi są pełne wybojów i dziur, co stanowi istotne utrudnienie w dotarciu do większości miejsc ujętych w programie. W związku ze złym stanem dróg czasy przejazdów na trasie podane w nawiasach są przybliżone. Nagrodą za trudy podróży są miejsca, gdzie dociera niewielu turystów. Wycieczka jest przeznaczona dla osób, które odwiedziły już Indie i doceniają ich różnorodność i bogactwo. Większość czasu spędzimy w spokojnych stanach, zbliżonych kulturowo bardziej do Indochin niż do Indii.

Podróż do mało znanych Indii Wschodnich. Jeszcze w 2011 roku dostanie się do wschodnich stanów Indii było bardzo utrudnione. Na początku 2012 roku zniesiono specjalne zezwolenia na wjazd m.in.: do stanu Nagaland. Obecnie łatwiej jest również uzyskać zezwolenie na wjazd do himalajskiego stanu Arunaćal Pradeś. Jest to więc najlepszy moment, żeby tam pojechać, gdyż nadal niewielu turystów odwiedza te rejony Indii.

Indie Wschodnie są zupełne inne niż pozostała część kraju. Tereny te są zamieszkałe głównie przez skośnookie plemiona pochodzenia birmańskiego i tybetańskiego. Pod względem kulturowym są one bliższe Indochinom niż Indiom centralnym. Wpływy hinduizmu są tu znacznie mniejsze. Rośnie rola religii rodzimych, buddyzmu i chrześcijaństwa. Różnorodność kulturowa jest tu niezwykle bogata, a każdy stan to inna kultura. Niejednokrotnie nawet w obrębie jednego stanu mówi się wieloma językami i wyznaje zupełnie inną religię.

Naszą wycieczkę zaczniemy od odwiedzin Parku Narodowego Kaziranga, gdzie żyje ponad 2 tys. nosorożców. Z Assamu udamy się na północ do plemiennego stanu Arunaćal Pradeś. Przejedziemy przez przełęcz Sela (4.176 m n. p. m.) i dojedziemy do ,,Małego Tybetu” – krainy Tawang, gdzie żyje ludność pochodzenia tybetańskiego – Monpa i znajduje się jeden z największych na świecie tybetańskich kompleksów klasztornych. Przez kolejne dni będziemy jechać przez stan Arunaćal Pradeś. Odwiedzimy m.in. miejscowości Ziro i Along i ich lokalnych mieszkańców. Po drodze będziemy spotykać kolejne plemiona, spacerować po górach i poznawać lokalną kulturę.

Dalej popłyniemy rzeką Brahmaputrą i dostaniemy się pod granicę birmańską do stanu Nagaland, gdzie żyje plemię wojowników Naga. Udamy się na spotkania z lokalnymi królami. Przez górzyste tereny będziemy jechać do stolicy stanu – Kohimy, gdzie czeka nas wielka atrakcja – Festiwal Dzioborożca (Hornbill Festival). Jest to największe wydarzenie w kalendarzu Nagalandu. Podczas tego święta w Kohimie spotyka się 17 plemion wojowników Naga.

1 DZIEŃ
Przelot z Warszawy do Delhi, z przesiadką w jednym z europejskich portów lotniczych.

2 DZIEŃ – Kaziranga
Przesiadka na samolot do Guwahati – stolicy stanu Assam. Przejazd do Parku Narodowego Kaziranga. Nocleg w Kaziranga.

3 DZIEŃ – Kaziranga, Tezpur
Wycieczka do Parku Narodowego Kaziranga. W parku żyje ponad dwa tysiące nosorożców jednorogich, dzikie bawoły, różne gatunki jeleniowatych. Safari na słoniach i dżipami (ok. 30-35 $). Przejazd na noc do Tezpur, miasteczka położonego nad Brahmaputrą, w stanie Assam.

4 DZIEŃ – Dirang
Wyruszamy do rejonu Tawang w stanie Arunachal Pradesh, położonego na granicy z Buthanem i Tybetem. Przejazd do Dirang, zamieszkałego przez ludność Monpa oraz niewielką grupę plemion animistycznych (145 km, ok. 7 godz.). Odwiedzamy Klasztor w Dirang. Spacerujemy po lokalnym markecie. Nocleg w Dirang.

5 DZIEŃ – Tawang
Dalszy przejazd do Tawang (3.040 m n.p.m.). Po drodze liczne postoje. Przekraczamy Przełęcz Sela (4.176 m n.p.m.). Tawang, zwany „Małym Tybetem” wschodnich Indii, jest zamieszkały głównie przez ludność Monpa pochodzenia tybetańskiego. Nocleg w Tawang.

6 DZIEŃ – Tawang
Zwiedzanie drugiego pod względem wielkości, po Pałacu Potala w Lhasie, buddyjskiego kompleksu świątynnego. Malowniczo położony kompleks został zbudowany pod koniec XVII wieku. Spacery po okolicy: piesza wycieczka do klasztoru mniszek Gyangong Anigompa. Na kolację tybetańskie pierogi momo i zupa thukpa. Nocleg w Tawang.

7 DZIEŃ – Tezpur
Całodzienny przejazd do Tezpur. Nocleg w Tezpur.

8 DZIEŃ – Ziro
Całodzienny przejazd do Ziro w stanie Arunachal Pradesh. Po drodze odwiedzamy ogrody i plantacje herbaciane. Zatrzymujemy się w wioskach plemienia Nishi – najliczniejszego z plemion w stanie Arunachal Pradesh. Nocleg w Ziro.

9 DZIEŃ – Ziro
Ziro jest położone na niewielkim płaskowyżu otoczonym wzgórzami. Odwiedzamy Hang – największą wioskę plemienną w Azji, zamieszkałą przez plemię Apatani. Starsze kobiety z plemienia Apatani mają wytatuowane twarze, używają również charakterystycznych, szerokich bolców do przebijania nosów. Zwiedzanie doliny: spacer po markecie, wizyta w muzeum. Nocleg w Ziro.

10 DZIEŃ – Doporijo
Przejazd do zielonego Doporijo (170 km, 6-8 godz.). Po drodze odwiedzamy wioski plemion Hillmiri i Tagin. Nocleg w Doporijo.

11 DZIEŃ – Doporijo
Zwiedzamy piękne, górzyste okolice Doporijo. Odwiedzamy wioski plemienia Tagin. Nocleg w Doporijo.

12 DZIEŃ – Along
Przejazd do Along (160 km, 6-8 godz.). Po drodze zobaczymy wioski plemion Adi Gallong. Nocleg w Along.

13 DZIEŃ – Along
Wizyta na markecie, gdzie można spotkać ludność z plemienia Adi, wizyta w muzeum. Zwiedzamy wioski plemienia Adi Gallong: Paia, Kabu, Kayin i Jirdin. W wiosce Kabu przejdziemy po trzcinowo-bambusowym moście. Nocleg w Along.

14 DZIEŃ – Sivsagar
Całodniowy przejazd do Sivsagar (10-12 godz.). Około 1 godz. będziemy płynąć promem przez olbrzymią Brahmaputrę do Dibrugarh. Dalszy przejazd do Sivsagar – dawnej stolicy Assamu. Nocleg w Sivsagar.

15 DZIEŃ – Mon
Poranne zwiedzanie pozostałosci królestwa Ahomskiego, które rządziło Assamem około 600 lat (XIII – XIX wiek): m.in. najwyższa świątynia boga Sziwy w Indiach, pałace. Dalszy przejazd do miejscowości Mon na północy stanu Nagaland (3,5-5 godz.). Nocleg w Mon.

16 DZIEŃ – Mon
Rejon, w którym przebywamy jest zamieszkały przez plemię Konyak, jak również Ao Naga. Odwiedziny w wioskach Chui i Totok. Chui jest uważana za jedną z najstarszych wiosek plemienia Konyak. Powrót na nocleg do Mon.

17 DZIEŃ – Mon
Wizyta w wiosce Longwa na granicy z Birmą (45 km). Lokalna ludność nadal żyje według tradycji Naga i niewielki wpływ ma na nią „cywilizacja Zachodu”. Spędzamy czas z mieszkańcami wioski i w domu wodza. Wieczorem wracamy do Mon.

18 DZIEŃ – Mokokchung
Wyjazd do Mokokchung zamieszkałego przez przez plemiona Ao Naga (165 km, 5–8 godz.). Nocleg.

19 DZIEŃ – Kohima
Przejazd do Kohimy w plemiennym stanie Nagaland. Po drodze odwiedzamy wioski Ungma i Longkhum. Spacer po lokalnym markecie, wizyta na wojennym cmentarzu i w katedrze. Pierwszy dzień festiwalu. Nocleg w Kohimie.

20 DZIEŃ – Kohima, Khonoma, Mezoma
Zwiedzanie okolic Kohimy. Odwiedzimy malowniczo położone wioski Kohoma i Mezuma. Drugi dzień festiwalu. Nocleg w Kohimie.

21 DZIEŃ – Kohima
Kolejny dzień festiwalu w Kohimie.

22 DZIEŃ
Przejazd do Dimapuru na lotnisko (75 km). Wylot do Delhi lub Bombaju. Ostatnie zakupy. Nocleg w Delhi lub Bombaju.

23 DZIEŃ
Dodatkowy dzień – rezerwowy.

24 DZIEŃ
Wylot z Delhi lub Bombaju. Przylot do Warszawy, z przesiadką w jednym z europejskich portów lotniczych.

Szczegóły dotyczące wyprawy są rozwinięciem ogólnych informacji dla uczestników wypraw w oparciu o specyfikę danego kraju.

 

grupy

GRUPA

Grupa od 6 do 11 osób.

dokumenty

W celu wyrobienia wizy indyjskiej należy dostarczyć do biura, 30 dni przed terminem wyjazdu:
– paszport ważny min. 6 miesięcy od daty wjazdu do kraju, z 2 wolnymi stronami
– 1 aktualne zdjęcie paszportowe
– wypełniony, wydrukowany i podpisany wniosek wizowy (szczegółową instrukcję wypełniania wniosku wysyłamy e-mailem do uczestników wyprawy)

bagaz

JAK SIĘ SPAKOWAĆ?

Bagaż główny: najlepiej spakować się w plecak o pojemności 70-80 litrów, dodatkowo zaopatrzony w pokrowiec, żeby zabezpieczyć bagaż przed przemoczeniem lub zabrudzeniem (warunki transportu bagażu zwłaszcza w górach mogą być różne), waga plecaka nie powinna przekraczać 20 kg, a najlepiej jeśli będzie to ok. 12-15 kg (w drodze powrotnej bagaż z pewnością będzie cięższy).

Bagaż podręczny: najlepiej zabrać mały plecak o pojemności 25-35 litrów, przyda się też pokrowiec przeciwdeszczowy, waga bagażu podręcznego nie może przekraczać 5 kg.

jak-sie-ubrac

JAK SIĘ UBRAĆ?

Temperatury podczas wyjazdu będą bardzo zróżnicowane. Generalnie możemy spodziewać się wysokich temperatur. Jadnak w górach może być chłodniej. Przydadzą się cieplejsze ubrania, np. w Tawang.

– obuwie: wygodne, lekkie buty sportowe, rozchodzone sandały, klapki pod prysznic
– polar, nieprzewiewna kurtka sportowa,
– apaszka lub cienki szalik (może przydać się w transporcie, w pociągach i autobusach często zdarzają się przeciągi)
– kapelusz lub czapka z daszkiem do ochrony przed słońcem
– długie, cienkie spodnie i przewiewna bluzka z długim rękawem, najlepiej z bawełny (niezbędne do zwiedzania świątyń)
– w górach może przydać się ciepły sweter, szalik, czapka, rękawiczki

Najlepiej nie zabierać nowych, cennych ubrań, gdyż mogą one ulec zniszczeniu w trakcie podróży lub w praniu (w większości hoteli można tanio oddać rzeczy do prania).

co-bezwzglednie-nalezy-zabrac

CO NALEŻY ZABRAĆ?

– aparat fotograficzny, mogą przydać się dodatkowe baterie do aparatu ze względu na częste awarie prądu
– lekki śpiwór lub prześcieradło
– kubek najlepiej metalowy i grzałkę, przyda się do przygotowania w hotelu kawy lub herbaty
– ręcznik, świetnie sprawdzają się ręczniki z mikrofibry, zajmują mało miejsca, są lekkie i szybkoschnące
– papier toaletowy (dostępny również na miejscu)
– chusteczki nawilżane, bardzo przydatne w podróży
– krem do opalana z wysokim faktorem (dużo czasu spędzamy na słońcu)
– małą kłódkę i łańcuch do zabezpieczenia bagażu w trakcie transportu (można kupić na miejscu)
– latarkę (może być czołówka) i świeczkę, ze względu na awarie prądu
– nóż lub scyzoryk
– niezbędne środki higieniczne, najlepiej w małych opakowaniach
– zatyczki do uszu (dla osób, które mają problemy z zasypianiem np. w pociągach)
– drobne upominki dla dzieci, np. długopisy, maskotki (lepiej nie zabierać słodyczy, w miejscach gdzie jest dużo turystów dzieci często chorują na próchnicę)

pieniadze

PIENIĄDZE

Na wyprawę należy zabrać około 500 dolarów amerykańskich, przeznaczonych na jedzenie i bilety wstępów oraz dodatkowe pieniądze na udział w zajęciach fakultatywnych (szczegóły w programie wyprawy). Ceny biletów wstępu i zajęć fakultatywnych podawane są w przybliżeniu. Biuro nie ponosi odpowiedzialności za zmieniające się ceny na miejscu.

Przydadzą się również dodatkowe fundusze na zakup pamiątek z podróży. Koniecznie trzeba się targować (rzeczywista wartość towarów jest często dużo niższa niż pierwsza cena podawana przez sprzedawcę).

Dolary muszą być w bardzo dobrym stanie, nowe (duże głowy prezydentów na banknotach). Nie opłaca się zabierać niskich nominałów (1-10 $), gdyż przy wymianie na rupie indyjskie mają one niższą wartość.

Bankomaty są dostępne rzadko, tylko w dużych miastach i nie zawsze działają.

zdrowie

ZDROWIE

Ryzyko zarażenia malarią niewielkie.

Szczepienia nie są obowiązkowa lecz zalecane (żółtaczka A i B, błonica, tężec, polio, dur brzuszny).

Wyprawa nie wymaga szczególnej sprawności fizycznej.

Jakie leki mogą się przydać?
– środki przeciwbólowe
– antybiotyk o szerokim spektrum działania (unikać Doksycykliny, która nie działa na wiele tutejszych chorób)
– na zatrucia pokarmowe: nifuroksazyd, stoperan (często najlepsze są lokalne specyfiki), w celu uniknięcia niedyspozycji żołądkowych zaleca się umiar w korzystaniu z lokalnej diety
– witaminy, wapno na wzmocnienie
– leki na przeziębienia, które zdarzają się tu dość często, zazwyczaj są głównym chorobowym utrudnieniem (aspiryna, fervex, gripex itp.)
– leki przyjmowane na stałe (mogą być niedostępne na miejscu)

Inne środki:
– plastry na odciski i skaleczenia, bandaż
– woda utleniona w żelu
– środek przeciwko komarom, np. OFF, Mugga

Może pojawić się choroba wysokościowa. Pierwsze jej objawy to zazwyczaj zmęczenie, krótki, urywany oddech, ból i zawroty głowy (podczas ruchu), jednak każdy reaguje inaczej. Przy nagłych wjazdach na dużą wysokość może pojawić się problemy z zasypianiem, a także lekkie mrowienie w rękach i nogach. Wspomniane dolegliwości nie pojawiają się kiedy tylko na krótki czas wjeżdżamy na dużą wysokość, ale w momencie kiedy tam zostajemy dłużej. Przejazdy przez wysokie przełęcze nie są odczuwalne przez organizm w żaden widoczny sposób. Odczuwalna jest za to mniejsza ilość tlenu w powietrzu. Tawang znajduje się na wysokości około 3.000 m n.p.m., więc dolegliwości powinny być niewielkie.

jedzenie

JEDZENIE

Kuchnia indyjska jest pełna niespodzianek. Dla turystów to prawdziwa przygoda kulinarna, elektryzująca mieszanka nieznanych wcześniej smaków.

Najłatwiej dostępne są posiłki wegetariańskie (to istny raj dla wegetarian), jednak w wielu miejscach nie brakuje również mięsa, zwłaszcza w restauracjach muzułmańskich.

Typowe indyjskie posiłki składają się z ryżu, warzyw, przeróżnych sosów (np. dal – sos z grochu, fasoli lub soczewicy), sera panir – przygotowywanego z mleka krowiego, indyjskich placków takich jak ciapati czy nan i dużej ilości egzotycznych przypraw.

W Tawangu powszechna jest kuchnia tybetańska: pierogi momo, zupa Thukpa, słona herbata. Podczas podróży spróbujemy również wielu lokalnych potraw plemiennych.

W związku z inną florą bakteryjną trzeba korzystać z posiłków z umiarem, biorąc pod uwagę własne możliwości dostosowania się do nowych warunków żywieniowych. Najlepiej, przynajmniej na początku, ograniczyć się posiłków gotowanych lub smażonych, a unikać np. surowych warzyw.

Dla osób ortodoksyjnie podchodzących do spraw żywienia tzn. sztywno przywiązanych do kuchni europejskiej mogą wystąpić pewne utrudnienia:
– trudno o mocną kawę bez cukru,
– herbatę również pije się z dużą ilością cukru, mlekiem i przyprawami,
– chleb jest dostępny jedynie w wersji chleba tostowego,
– jedzenie bywa czasami ostro przyprawione

Warto zabrać kawę i herbatę, zupki błyskawiczne z makaronem lub „gorące kubki”, konserwę (asekuracyjnie). Większość jedzenia można kupić na miejscu.

transport

TRANSPORT

– dżipy i taksówki (wynajmowane dla grupy na większość przejazdów)
– autobusy, często bez klimatyzacji
– motoriksze lub riksze rowerowe

noclegi

NOCLEGI

Zazwyczaj nocujemy w pokojach dwuosobowych z łazienkami, bez klimatyzacji ale  wyposażonych w wiatrak. Standardy noclegów w hotelach indyjskich odbiegają od standardów europejskich, zależą też od miejsca pobytu i dostępności bazy turystycznej. Często europejskie poczucie czystości nie znajduje przełożenia na warunki indyjskie, dlatego  warto zabrać własny śpiwór lub prześcieradło. Często zdarzają się również awarie prądu i wody.

W Indiach standardowym pokoju dwuosobowym jest jedno duże łóżko, ale nie brakuje w nim miejsca ;-). Pilot często szuka hoteli na miejscu, w związku z brakiem możliwości wcześniejszej ich rezerwacji na odległość. W skrajnych sytuacjach  może zdarzyć się, że grupa jest rozlokowana w dwóch hotelach.

Ewentualne noclegi w wioskach podczas pobytu w Homestayu (Np. Longwa):
– bardzo proste i skromne pokoiki
– często łazienka na zewnątrz
– ciepła woda jest donoszona w wiaderkach

telefon-i-internet

INTERNET, TELEFON

W dużych miastach są dostępne kafejki internetowe, jednak często ze starym sprzętem i wolnym łączem internetowym. Sporadycznie w hotelach może być dostępne wi-fi.

Rozmowy do Polski to koszty 5-10 zł za minutę z telefonu polskiego. Można też korzystać z lokalnych budek telefonicznych/telefonów, oznaczonych symbolem ISD (koszt połączenia na telefon stacjonarny to około 60 groszy za minutę, na telefon komórkowy ok. 1,20 zł za minutę. W wielu miejscach w górach telefon i Internet mogą nie być dostępne.

elektrycznosc

ELEKTRYCZNOŚĆ

Gniazdka elektryczne są podobne jak w Polsce, ale często zdarza, że ze względu na nieco inną budowę wtyczki z nich wypadają.

W Indiach częste są awarie prądu. Zdarza się, że prąd jest dostępny tylko przez kilka godzin na dobę. W takich sytuacjach warto mieć ze sobą latarkę i zapasowe baterie.

napiwki

NAPIWKI

W restauracjach: drobne kwoty, ok. 10% wartości rachunku.

W transporcie: dla kierowców samochodów wynajętych dla grupy, przy dłuższych przejazdach.

Zwiedzanie: dla miejscowych przewodników.

 

INDIE
(Republika Indii)
Stolica: Delhi (New Delhi)
Waluta: rupia indyjska (INR), 1 INR = 100 pais (paisa);
Języki urzędowe: hindi, angielski oraz 21 lokalnych języków urzędowych

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE
Obywatele polscy udający się do Indii są objęci obowiązkiem wizowym. W sprawie bliższych szczegółów dotyczących procedury ubiegania się o wizę oraz wymaganych dokumentów, należy kontaktować się z przedstawicielstwem dyplomatycznym Republiki Indii w Warszawie. Nie ma obowiązku udokumentowania określonej kwoty środków pieniężnych na każdy dzień pobytu. Przebywanie na terenie Indii bez ważnej wizy jest traktowane jako poważne wykroczenie, a cudzoziemcy na okres prowadzonego dochodzenia podlegają zatrzymaniu w areszcie.
W przypadku utraty paszportu i otrzymania nowego dokumentu podróży istnieje obowiązek uzyskania nowej wizy na dalszy pobyt i/lub wyjazd z Indii.

PRZEPISY CELNE
Nie ma ograniczeń co do wysokości kwot przewożonych pieniędzy. Należy zgłaszać gotówkę równą lub przewyższającą kwotę 10 tys. USD, zaleca się jednak zgłaszanie nawet niższych sum. Bez wcześniejszej deklaracji wwozu można wywieźć bez zezwolenia do 2500 USD. Bez cła można wwieźć: rzeczy osobiste, upominki o wartości do 100 USD na osobę, 200 szt. papierosów i 1 l mocnego alkoholu.
Bezwzględnie zabroniony jest przywóz broni i amunicji. Nie wolno wwozić złota i srebra poza przedmiotami osobistego użytku.
Z Indii nie wolno wywozić: antyków (przedmiotów mających ponad 100 lat), wyrobów z kości słoniowej, skór zwierząt (szczególnie gadów), skorup żółwi.

PRZEPISY PRAWNE
Zabrania się wwozu i wywozu narkotyków. Za samo posiadanie małej ilości środków odurzających na potrzeby osobiste grozi kara pozbawienia wolności na okres min. 6 miesięcy. Osoby zatrzymane za próbę przemytu narkotyków podlegają karze pozbawienia wolności nie mniejszej niż 10 i więcej lat. Powolne procedury sądowe powodują, że oczekiwanie na wyrok oznacza przebywanie w areszcie przez okres kilku lat.
W Indiach od niedawna obowiązuje podatek VAT.
Istnieje bezwzględny zakaz korzystania z satelitarnej łączności telefonicznej. Za łamanie zakazu grozi kara pozbawienia wolności do 3 lat, grzywna oraz przepadek sprzętu telekomunikacyjnego.
Korzystanie z lornetek, teleskopów oraz aparatów fotograficznych z silnymi transfokatorami może wzbudzać zainteresowanie służb policyjnych i porządkowych i wymagać składania wyjaśnień przez osobę korzystającą z takiego sprzętu. Odradza się korzystanie z tego sprzętu w pobliżu miejsc objętych zakazem fotografowania oraz innych typu: porty morskie, porty lotnicze, obiekty wojskowe, dworce kolejowe, przejścia graniczne.

UBEZPIECZENIE
Bezwzględnie należy mieć tzw. carnet de passage. Polisy ubezpieczeniowe uznawane są zgodnie z przyjętymi na świecie zasadami. Wskazane jest wykupienie indywidualnego pakietu ubezpieczeniowego, szczególnie od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia.
Osoby udające się w góry (szczególnie stan Dżammu i Kaszmir – rejon Ladakh) powinny być w posiadaniu polis ubezpieczeniowych obejmujących trekking na poziomie powyżej 2400 m.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA
Nie występują szczególne zagrożenia epidemiami, choć należy się liczyć ze wzrostem zachorowań na malarię i dengę w okresie bezpośrednio po monsunie. Nie są wymagane żadne szczepienia. Zaleca się szczepienia przeciw żółtaczce typu A i B oraz tężcowi. W sprawie szczegółowej i aktualnej informacji dotyczącej szczepień należy kontaktować się z wojewódzką stacją sanitarno – epidemiologiczną. W niektórych rejonach, np. Mumbaju, uzasadnione jest przyjmowanie leków przeciwmalarycznych. Zaleca się przestrzeganie higieny, picie wody wyłącznie przegotowanej lub płynów z zamkniętych fabrycznie pojemników. Nie należy spożywać owoców i warzyw bez ich uprzedniego wymoczenia w płynach dezynfekujących. Należy unikać żywienia się w ulicznych punktach gastronomicznych lub lokalach gastronomicznych niższych kategorii. W przypadku problemów żołądkowych należy udać się do lekarza (mając na uwadze specyficzną florę bakteryjną stosowanie środków powszechnie używanych w Europie nie jest zalecane). Należy powstrzymywać się od picia napojów z lodem (niewiadome pochodzenie wody). Dostęp do opieki medycznej zależy od miejsca pobytu. W dużych miastach nie ma problemów z uzyskaniem fachowej pomocy w prywatnych ośrodkach zdrowia i szpitalach. Koszt wizyty lekarskiej waha się od 10 do 20 USD, doba w szpitalu kosztuje od 30 do 120 USD (bez zabiegów i badań). W mniejszych miastach ceny tych usług są odpowiednio niższe. Apteki są dobrze zaopatrzone w lekarstwa.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU
Wymagane jest specjalne zezwolenie (wydawane za pośrednictwem biur rejestracji cudzoziemców lub przez przedstawicielstwa stanowe) na wjazd do Sikkim, Arunaćal Pradeś, Nagaland, Manipur, Mizoram, oraz archipelag Andamanów i Nikobarów.
Poza podróżowaniem po głównych szlakach prowadzących do punktów kontroli granicznej, należy unikać podróżowania w pobliżu granicy z Pakistanem. W niektórych regionach z uwagi na ukształtowanie terenu brak jest widocznego oznakowania granicy państwowej, co może prowadzić do nieświadomego, nielegalnego przekroczenia granicy pomiędzy dwoma państwami.
Przed podróżowaniem po Indiach należy upewnić się, że region do którego się udajemy nie będzie w tym czasie miejscem pielgrzymek religijnych. Uroczystości religijne potrafią sparaliżować komunikację, uniemożliwiając wydostanie się z regionu.
Pomiędzy grudniem a kwietniem wszystkie połączenia lotnicze na trasie z Indii do Europy są przepełnione. Zdarza się, że nawet dla pasażerów posiadających rezerwacje nie starcza miejsc w samolotach i są oni przenoszeni na loty w dniu następnym. Celem uniknięcia takich sytuacji zaleca się potwierdzanie rezerwacji u przewoźnika na 72 godziny przed planowanym lotem oraz przybywanie na lotnisko z odpowiednim wyprzedzeniem czasowym.
W miesiącach od grudnia do lutego pasażerowie podróżujący przez lotnisko w Delhi muszą liczyć się z częstymi, wielogodzinnymi opóźnieniami w lotach. W okresie tym w Delhi występują bardzo gęste mgły paraliżujące pracę lotniska.
Osoby udające się w góry powinny być świadome tego, że na obszarach górskich nie ma komercyjnych usług ratunkowych operujących na wysokościach powyżej 3000 m. W niektórych przygranicznych regionach górskich pomoc może być świadczona wyłącznie przez siły powietrzne Indii, które mają ograniczone możliwości logistyczne w tym względzie, a świadczenie pomocy ratunkowej nie należy do ich obowiązków.

BEZPIECZEŃSTWO
Odnotowuje się zwiększone zagrożenie zamachami terrorystycznymi i przestępczością pospolitą. Szczególnie uważać należy na kradzieże kieszonkowe w miejscach tłumnie odwiedzanych przez turystów. Problemem są też nieuczciwi sprzedawcy, kierowcy riksz i taksówek (szczególnie na lotniskach zaleca się korzystanie wyłącznie z tzw. pre-paid taxi lub radio-taxi). W przypadku korzystania z taksówek i ryksz przy poruszaniu się po mieście ustalanie przed rozpoczęciem podróży opłaty za przejazd i waluty płatności).
Szczególnie zagrożone atakami terrorystycznymi są miejsca odwiedzane przez turystów w dużych aglomeracjach miejskich oraz tereny stanów: Dżammu i Kaszmir, Assam, pozostałych stany północno-wschodnie. Ze względu na zamieszki na tle religijnym wskazane jest zachowanie ostrożności w miejscach skupisk mniejszości wyznaniowych.
Obywatele polscy powinni – dla bezpieczeństwa – mieć przy sobie kopie paszportów i wiz wjazdowych indyjskich, co znacznie przyspiesza uzyskanie nowych dokumentów, w tym wizy indyjskiej w przypadku utraty oryginalnych dokumentów podróży.
W związku z informacjami o zgłaszanych przypadkach przestępstw na tle seksualnym, których ofiarami padają również zagraniczne turystki, kobiety powinny zachować szczególną ostrożność i wystrzegać się samotnego podróżowania po Indiach.

PRZYDATNE INFORMACJE
Walutę można wymienić na lotniskach, w hotelach, upoważnionych bankach i u uprawnionych dealerów.
Hindusi chętnie widzą uczestnictwo turystów w uroczystościach religijnych. Należy jednak pamiętać, że dostęp do niektórych świątyń może być ograniczony.
W miejscach uczęszczanych przez turystów należy liczyć się z żądaniem drobnej opłaty.
Należy wystrzegać się propozycji sprzedaży wysyłkowej biżuterii i kamieni szlachetnych za zaliczką. Zazwyczaj w zamian za zaliczki nie otrzymuje się zakupionego towaru lub jest to towar bezwartościowy. Odzyskanie pieniędzy od nieuczciwych sprzedawców jest sprawą bardzo trudną i wymagającą czasu oraz niejednokrotnie dodatkowych nakładów finansowych.
Indie leżą na obszarze sejsmicznie aktywnym.

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Indii
ambasador: Piotr Kłodkowski
Indie, New Delhi, 50-M Shantipath, Chanakyapuri, 110 021
Tel.: +91 11 41496900 Tel. dyżurny: +91 9910999477 Faks: +91 11 26871914
newdelhi.polemb.info@msz.gov.pl

Instytut Polski w New Delhi
Dyrektor: Anna Tryc-Bromley
Indie, New Delhi, 50-M Shantipath, Chanakyapuri, 110 021
Tel.: +91 11 41496919 Tel.: + 91 11 41496919

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Mumbaju
Konsul generalny: Janusz Wach
Indie, Mumbaj, 5 Altamount Road, 3A Rizvi Park, 400026
Tel.: +91 98 2199 5595 Tel.: + 91 22 2352 2883 Tel. dyżurny: + 91 22 2361 8872 Faks: + 91 22 23512638
mumbaj.kg.info@msz.gov.pl

12-11-2018 - 05-12-2018

8.750 zł

Czas: 24 dni

Zarejestruj się
Cena zawiera: przeloty Warszawa-Delhi/Bombaj-Warszawa, Delhi-Guwahati, Imphal-Delhi/Bombaj, ubezpieczenie KL i NNW, wizę indyjską, noclegi, transport: pociągi, autobusy, taksówki na trasie wycieczki (poza fakultatywnymi), koszty organizacyjne w Polsce i na miejscu wyprawy, opiekę pilota, zezwolenie na wjazd do stanu Arunachal Pradesh oraz Nagaland
Cena nie zawiera: kosztów wyżywienia (ok. 10 $ dziennie), zajęć fakultatywnych (ceny podane w programie wyprawy),biletów wstępu, napiwków

Zgłoszenie do wyprawy:

termin:

Twoje dane: