Podróż przez góry Pamir – TADŻYKISTAN i KIRGISKA dolina Allay


8.500 zł, CZAS: 15 DNI


02-06-2018 - 16-06-2018

PODRÓŻ PRZEZ GÓRY PAMIR – zwiedzanie i trekking

*autor programu: Łukasz Odzimek

UWAGA! W przypadku zamknięcia drogi przez dolinę Bartang program wyprawy będzie realizowany w Wariancie II. Oba warianty I i II są równie ciekawe. Wariant I obejmuje zwiedzanie doliny Bartang. Wariant II powrót przez Duszanbe.

To jedna z wypraw o największym ładunku przygody i niezwykle ciekawa propozycja dla osób kochających góry i otwartą przestrzeń. Podczas podróży przez Pamir dotrzemy bardzo wysoko i bardzo daleko.

Pokonamy wiele dolin i przełęczy, ujrzymy ośnieżone siedmiotysięczniki, odwiedzimy wioski Pamiru, Wahanu oraz doliny Allay. Będziemy kąpać się w gorących źródłach, górskich jeziorach i zimnych strumykach, których dziesiątki znajdują się na naszej trasie. Poznamy życie kirgiskich nomadów – będziemy mieli okazję spać w jurtach, a także doświadczyć jazdy ulubionym kirgiskim środkiem transportu jakim jest koń. Spotkamy  masywne jaki, a jeśli szczęście dopisze to na pograniczu afgańskim także wielbłądy. Zaznamy prawdziwej przygody – na pewno nie będzie nudno, gdyż podróżniczych atrakcji w tym rejonie świata jest niezliczona ilość, a góry Pamir potrafią zauroczyć swym pięknem. To na naszej trasie będzie można zobaczyć siedmiotysięcznik Pik Lenina, zwany także Szczytem Awicenny (7.134 m n.p.m.), a także Niebiańskie Góry zwane Tien-szan.

Jest to wyprawa dla poszukiwaczy azjatyckich ,,klimatów’’ i folkloru oraz pasjonatów gór. Podczas podróży zobaczymy „perły” Jedwabnego Szlaku – orientalne twierdze i miasta. Poczujemy smak przygody w zagubionych górskich enklawach Azji. To wymarzona trasa dla pasjonatów fotografii, ponieważ tereny te są niezwykle różnorodne. Spotkamy górskie ośnieżone białe szczyty, piaskowe góry rejonu Murgab i skaliste wierchy wnętrza Pamiru. Wszystkie te miejsca należą do jednego z najpiękniejszych miejsc świata – górskiego Pamiro-Ałaju i Tien Shan.

Tadżykistan oraz Kirgistan to kraje bezpieczne. Podróż ta – jest jedną z niewielu, gdzie bez większego przygotowania kondycyjnego możemy pokonać olbrzymi obszar górski i zobaczyć bardzo wiele.

 

1 DZIEŃ
Wylot do Biszkeku w Kirgistanie, z przesiadką w jednym z europejskich portów lotniczych.

2 DZIEŃ – Biszkek
Przylot do Biszkeku i nocleg. Pierwszy kontakt z Kirgistanem, wizyta na bazarach i spacer po mieście.

3 DZIEŃ – Karakol
Przelot z Biszkeku do Osz. Dalszy przejazd jedną z najpiękniejszych dróg Centralnej Azji przez dolinę Allay, w kierunku granicy z Tadżykistanem. Przekroczymy przełęcz i zarazem przejście graniczne Kyzyl-Art, położone na wysokości 4.282 m n.p.m. Po drodze podziwiać będziemy piękne widoki gór Pamir oraz najdłuższego płotu świata, czyli granicy dawnego ZSRR z Chinami. Wreszcie dotrzemy do jeziora Karakol, oazy ciszy i spokoju.

4 DZIEŃ – Bartang, Aktash
Po śniadaniu i spacerach nad jeziorem Karakol ruszamy w dalszą drogę w kierunku doliny Bartang, pokonując około stu kilometrowy jej odcinek. Jedziemy piękną górską drogą. Nocleg w jurtach kirgiskich w osadzie Aktash na wysokości około 4000 metrów. Rejon Aktash to jeden z najbardziej odizolowanych rejonów Pamiru. Poznamy tu życie ludzi, do których turyści trafiają niezwykle rzadko.

5 DZIEŃ – Rangkul, Murgab
Przejazd do osady Rangul, gdzie łatwo o spotkanie z wielbłądami. Następnie kontynuujemy podróż w kierunku miasta Murgab. To największe miasto wschodniego tadżyckiego Pamiru, a zarazem najbardziej niedostępne w dawnym ZSRR. Murgab mimo że leży w Tadżykistanie, jest w większości zamieszkały przez Kirgizów. W czasach  Breżniewa w okolicach miasta Murgab, sowieccy naukowcy prowadzili intensywne prace nad bombą atomową. Uznali ten teren za idealnie odizolowany, ponieważ dojazd tutaj był wówczas praktycznie nie możliwy. Okolice Murgab to głównie puste otwarte przestrzenie, obsypane kopczykami piaskowych, księżycowych gór.

6 DZIEŃ – przełęcz Khargusz, Langar

Przejazd do Langar przez przełęcz Khargusz. Droga wiedzie przez skalistą górską pustynię. Po drodze czekają nas liczne spotkania ze świstakami. Wjeżdżamy do tadżyckiego Wahanu. To jedna z najpiękniejszych tras tej wyprawy. Jedziemy przez góry Pamir, ale na wyciągnięcie ręki zobaczymy szczyty Tien-Szan oraz Hindkuszu. Nocleg w tradycyjnym wachańskim domu.

7 DZIEŃ – Wahan, Yamchun
Dalszy przejazd przez Wahan. Wahan to graniczny, południowo-wschodni kraniec Tadżykistanu. Droga prowadzi korytarzem wahańskim, wzdłuż północnego brzegu rzeki Pandż, skąd rozpościerają się widoki, z jednej strony na Pamir, a z drugiej na pokryte śniegiem szczyty Hindukuszu. Podróż przez Wahan jest niezapomnianym doświadczeniem. Po drodze zwiedzimy dwie twierdze: w Yamchun (z IV-III w p.n.e.) oraz w okolicy Iszkaszim. Odwiedzimy też gorące źródła – Bibi Fatima, nazwane imieniem córki proroka Mahometa, w których zażyjemy kąpieli. Po drodze wizyta w jednej z najstarszych twierdz Kacha-Kala, która ma około 2000 lat oraz muzeum Sufiego Muboraka Kadami Vakhani, lokalnego uczonego, teologa, poety i podróżnika. W pobliżu jego domu znajdują się kamienne tablice, które służyły uczonemu jako kalendarz słoneczny. Droga przez Wahan to jedna z najbardziej niezapomnianych dróg świata, na całym jej odcinku zachwycają przepiękne górskie krajobrazy. Ciągnie się na wysokości od 2000 do 3000 m n.p.m. Nocleg w Iszkaszim.

8 DZIEŃ – Iszkaszim, Jesev
Poranny spacer po Iszkaszim. Kontynuujemy podróż przez Pamir, który przez miejscowych zwany jest Bam-i-Dunja, co oznacza Dach Świata. Pamir to rozległe i wysokie pasmo górskie, leżące w przeważającej części w Tadżykistanie (z największym szczytem Ismaila Samaniego 7.495 m n.p.m.). Dojeżdżamy do doliny Jesev, skąd udajemy się na 2-godzinny minitrekking do wioski w dolinie Bartang, gdzie będzie nasz nocleg. Do tego trekkingu nie jest wymagana szczególna kondycja, a droga do wioski prowadzi doliną. Wioskę zamieszkuje około 50 mieszkańców. Nocleg w tradycyjnym pamirskim domu.

9 DZIEŃ – dolina Jesev, Chorog

Powrót z wioski (około 2-3 godz.) do miejsca, gdzie czeka na nas samochód. Dla chętnych – kąpiel w jeziorze. Przejazd do Chorog, stolicy Górnego Badachszanu. Żyje tutaj przeszło 30 tysięcy ludzi. Jest to jedyne miasto w Pamirze, położone na wysokości 2.100 m n.p.m. i jego administracyjne centrum. Znajdują się tutaj budynki rządowe, siedziby zagranicznych organizacji pozarządowych oraz Uniwersytet Azji Środkowej. Miasto położone jest nad rzeką Pandż, głównym dopływem Amur Darii. Odwiedzimy bazar oraz ogród w centrum miasta. Nocleg w Wahanie.

Wariant I

10 DZIEŃ – Zorkol
Warunkiem wjazdu do parku Zorkol jest otrzymanie permitu wjazdowego, wydawanego na kilka dni przed wjazdem. Permity są załatwiane w Iszkaszim oraz Chorogu. Po załatwieniu wymaganych permitów ruszamy do Zorkul. Jest to Park Narodowy oraz jezioro położone w południowym Tadżykistanie i północnym Afganistanie, na styku gór Pamir i Hindukusz. Jezioro znajduje się na wysokości 4.126 m n.p.m. Wypływa z niego rzeka Pamir, która dalej stanowi granicę afgańsko-tadżycką. Nocleg w jurcie w osadzie Qarabolaq, położonej we wschodniej części jeziora.

11 DZIEŃ – Shaimak

Po porannym spacerze po parku ruszamy w kierunku Jarty Gumbez – gorących źródeł. Znajdują się tutaj dwa baseny z wodą. Przejazd do Shaimak, czyli tzw. koniec Tadżykistanu, położony na styku trzech granic Tadżykistanu, Afganistanu i Chin. Mimo iż jest on położony w granicach Tadżykistanu, zamieszkują go głównie Kirgizi. Wizyta w lokalnej szkole, gorących źródłach i nocleg.

12 DZIEŃ – Toktyamish i dojazd do Murgab

Przejazd przez Toktyamish do obserwatorium astronomicznego w Thor Bulak. Jest to sowieckie obserwatorium, ze szczytu którego można podziwiać jeden z piękniejszych szcztów Azji Centralnej – Muztag Ata. Nocleg w Murgab.

13 DZIEŃ – Sary Tash i Osz

Droga przez Karakol do Sary Tash przez przełęcz Kyzyl-Art (4.282 m n.p.m.). Wjazd do Kirgistanu. W Sary Tash przy dobrej pogodzie będziemy mogli podziwiać szczyt Pik Lenina i inne śnieżnobiałe szczyty Pamiru. Przejazd do Osz.

14 DZIEŃ – Biszkek

Poranny przelot z Osz do Biszkeku. Zwiedzanie miasta i zakupy na centralnym bazarze „Oszki Bazar” oraz najwiekszym podmiejskim bazarze Kirgistanu – Dordoi.

15 DZIEŃ
Powrót do Polski.

Wariant II

10 DZIEŃ – Kalaikhum
Kontynuujemy przejazd drogą wzdłuż granicy z Afganistanem. Można tu podziwiać liczne afgańskie wioski i rwące wody granicznych rzek Wahanu i Pamiru.

11 DZIEŃ – Duszanbe
Zwiedzanie stolicy Tadżykistanu. Zobaczymy Meczet Hadżiego Jakuba, pomnik Ismaila Samanida – twórcy państwa Samanidów w X w., budynek Parlamentu i Pałac Prezydencki. Nocleg w Duszanbe.

12 DZIEŃ – przejazd przez Góry Fańskie do Chodżentu
Przejazd przez Góry Fańskie. Nocleg w jednym z najstarszych miast Centralnej Azji – Chodżent lub jego okolicach.

13 DZIEŃ – Osz
Przejazd do Osz.

14  DZIEŃ – Biszkek
Przelot z Osz do Biszkeku. Zwiedzanie miasta i zakupy na centralnym bazarze „Oszki Bazar” oraz najwiekszym podmiejskim bazarze Kirgistanu – Dordoi.

15 DZIEŃ
Powrót do Polski.

Szczegóły dotyczące wyprawy są rozwinięciem ogólnych informacji praktycznych dla uczestników wypraw w oparciu o specyfikę danego kraju.

grupyGRUPA
Grupa od 5 do 11 osób.

dokumentyDo udziału w wyprawie niezbędny jest paszport ważny min. 6 miesięcy od daty wjazdu do kraju, z 2 wolnymi stronami. Uczestnicy wyprawy samodzielnie ubiegają się o wizę do Tadżykistanu oraz zezwolenie GBAO (na poruszanie się w strefach przygranicznych oraz Górnobadachszańskim Obwodzie Autonomicznym), ponieważ w 2016 r. wprowadzono tzw. e-wizę. Koszt to ok. 75 $. Biuro udziela wszelkiej pomocy przy aplikowaniu o wizę przez internet, na stronie www.evisa.tj. Wydruk wizy każdy uczestnik zabiera ze sobą. Jest on podstawą do wjazdu do Tadżykistanu.

jak-sie-spakowacJAK SIĘ SPAKOWAĆ?

Bagaż główny: najlepiej spakować się w plecak o pojemności 70-80 litrów, dodatkowo zaopatrzony w pokrowiec, żeby zabezpieczyć bagaż przed przemoczeniem lub zabrudzeniem (warunki transportu bagażu zwłaszcza w górach mogą być różne), waga plecaka nie powinna przekraczać 20 kg, a najlepiej jeśli będzie to ok. 12-15 kg (w drodze powrotnej bagaż z pewnością będzie cięższy).

Bagaż podręczny: najlepiej zabrać mały plecak o pojemności 25-35 litrów, przyda się też pokrowiec przeciwdeszczowy, waga bagażu podręcznego nie może przekraczać 5 kg.

jak-sie-ubracJAK SIĘ UBRAĆ?

Temperatury podczas wyjazdu będą bardzo zróżnicowane – od zimy do gorącego lata:

– obuwie: wygodne, lekkie buty sportowe, rozchodzone sandały, klapki pod prysznic
– polar, ciepła nie przewiewna kurtka (nie puchowa)
– apaszka lub cienki szalik (może przydać się w transporcie, często zdarzają się przeciągi)
– kapelusz lub czapka z daszkiem do ochrony przed słońcem
– długie, cienkie spodnie i przewiewna bluzka z długim rękawem, najlepiej z bawełny
– szalik, czapka, rękawiczki
– mogą przydać się kalesony lub rajstopy

Najlepiej nie zabierać nowych, cennych ubrań, gdyż mogą one ulec zniszczeniu w trakcie podróży.

Trekkingi:
– wygodne buty trekkingowe, wysokie ponad kostkę
– kurtka trekkingowa
– może przydać się peleryna przeciwdeszczowa (prawdopodobieństwo deszczu niewielkie)
– koniecznie kapelusz lub czapka z daszkiem do ochrony przed słońcem
– bielizna termoaktywna, przydatna na dużych wysokościach

co-bezwzglednie-nalezy-zabrac     CO NALEŻY ZABRAĆ?

– aparat fotograficzny, mogą przydać się dodatkowe baterie do aparatu ze względu na częste awarie prądu
– ciepły śpiwór, szczególnie przydatny na dużych wysokościach
– kubek najlepiej metalowy i grzałkę, przyda się do przygotowania kawy lub herbaty
– ręcznik, świetnie sprawdzają się ręczniki z mikrofibry, zajmują mało miejsca, są lekkie i szybkoschnące
– papier toaletowy (dostępny również na miejscu)
– chusteczki nawilżane, bardzo przydatne w podróży
– krem do opalana z wysokim faktorem (dużo czasu spędzamy na słońcu)
– latarkę (może być czołówka) i świeczkę, ze względu na awarie prądu
– nóż lub scyzoryk
– niezbędne środki higieniczne, najlepiej w małych opakowaniach
– zatyczki do uszu (dla osób, które mają problemy z zasypianiem)
– drobne upominki dla dzieci, np. długopisy, maskotki (lepiej nie zabierać słodyczy, w miejscach gdzie jest dużo turystów dzieci często chorują na próchnicę)

pieniadzePIENIĄDZE

Na wyprawę należy zabrać około 300-400 dolarów amerykańskich, przeznaczonych na jedzenie i bilety wstępów oraz udział w zajęciach fakultatywnych (szczegóły w programie wyprawy). Ceny biletów wstępu i zajęć fakultatywnych podawane są w przybliżeniu. Biuro nie ponosi odpowiedzialności za zmieniające się ceny na miejscu.

Przydadzą się również dodatkowe fundusze na zakup pamiątek z podróży.

Dolary muszą być w bardzo dobrym stanie, nowe (duże głowy prezydentów na banknotach). Nie opłaca się zabierać niskich nominałów (1-10 $), gdyż przy wymianie mają one niższą wartość.

Bankomaty są dostępne rzadko, tylko w dużych miastach i nie zawsze działają.

zdrowieZDROWIE

Szczepienia nie są obowiązkowe lecz zalecane (żółtaczka A i B, błonica, tężec, polio, dur brzuszny).

Wyprawa nie wymaga szczególnej sprawności fizycznej, ale wskazany jest dobry stan zdrowia.

Może pojawić się choroba wysokościowa. Pierwsze jej objawy to zazwyczaj zmęczenie, krótki, urywany oddech, bóle i zawroty głowy (podczas ruchu), jednak każdy reaguje inaczej. Przy nagłych wjazdach na dużą wysokość mogą pojawić się problemy z zasypianiem, a także lekkie mrowienie w rękach i nogach. Wspomniane dolegliwości nie pojawiają się kiedy tylko na krótki czas wjeżdżamy na dużą wysokość, ale w momencie kiedy zostajemy tam dłużej. Przejazdy przez wysokie przełęcze nie są odczuwalne przez organizm w żaden widoczny sposób. Odczuwalna jest za to mniejsza ilość tlenu w powietrzu.

Trekkingi i wycieczki piesze mają miejsce na dużych wysokościach (3-4 tysiące m n.p.m.). Wcześniej jednak mamy czas na aklimatyzację. Każdego dnia wyprawy stopniowo zwiększamy wysokość. Mamy dużo ruchu (krótkie wycieczki piesze), ale też czas na niezbędny odpoczynek.

Jakie leki mogą się przydać?
– środki przeciwbólowe
– antybiotyk o szerokim spektrum działania (unikać Doksycykliny, która nie działa na wiele tutejszych chorób)
– na zatrucia pokarmowe: nifuroksazyd, stoperan (często najlepsze są lokalne specyfiki), w celu uniknięcia niedyspozycji żołądkowych zaleca się umiar w korzystaniu z lokalnej diety
– witaminy, wapno na wzmocnienie
– leki na przeziębienia, które zdarzają się tu dość często, zazwyczaj są głównym chorobowym utrudnieniem (aspiryna, fervex, gripex itp.)
– leki przyjmowane na stałe (mogą być niedostępne na miejscu)

Inne środki:
– plastry na odciski i skaleczenia, bandaż
– woda utleniona w żelu
– środek przeciwko komarom, np. OFF, Mugga

jedzenieJEDZENIE

Kuchnia tadżycka i  kirgijska to połączenie kuchni muzułmańskiej, rosyjskiej oraz kuchni charakterystycznej dla ludów stepowych Azj. Dla turystów lubiących mięso to prawdziwa przygoda kulinarna, ekscytująca mieszanka nieznanych wcześniej smaków.

Najłatwiej dostępne są posiłki mięsne, np. baranina podawana na różne sposoby: szaszłyki, zupa z baraniną, manty – pierogi z baraniną, plov – ryż z baraniną. Można zamówić również dania wegetariańskie. Będąc w górach jest się często zapraszanym przez nomadów na posiłki składające się z: chleba, delikatnego masła zwanego kajmakiem, dżemów i czarnej herbaty oraz suchych serów – kurut.

Podczas przejazdów przez góry, w małych wioskach, wybór jedzenia jest bardzo ograniczony. Pilot będzie wcześniej informował o ewentualnej potrzebie zabrania ze sobą jedzenia.

W związku z inną florą bakteryjną trzeba korzystać z posiłków z umiarem, biorąc pod uwagę własne możliwości dostosowania się do nowych warunków żywieniowych.

W domach u Kirgizów i w jurtach można zamawiać posiłki: śniadanie (2-3 $), obiady i kolacje (ok. 5 $).

Warto zabrać kawę i herbatę, zupki błyskawiczne z makaronem lub „gorące kubki”, konserwę (asekuracyjnie). Większość jedzenia można kupić na miejscu.

transportTRANSPORT

Ze względu na niełatwą dostępność wielu miejsc w  Tadżykistanie i Kirgistanie, konieczność długich przejazdów oraz częste uszkodzenia dróg i tras pieszych, mogą zdarzyć się opóźnienia w realizacji programu wyprawy, a nawet zmiany trasy.

Środki transportu:
– dżipy na prawie całej trasie
– taksówki (Osh, Bishkek)

noclegiNOCLEGI

Noclegi na trasie to prawdziwa przygoda. Korzystając z lokalnych domów oraz jurt możemy w pełni poczuć atmosferę tych krajów. Zazwyczaj nocujemy w domach u ludzi tzw. homestay. Mogą zdarzyć się pokoje 2-osobowe, ale często są to pokoje 3-4 osobowe, osobne dla kobiet i mężczyzn. Zawsze do dyspozycji dostajemy materac i pościel.

Standardy noclegów odbiegają od standardów europejskich, zależą też od miejsca pobytu i dostępności bazy turystycznej, ale może też być czysto i schludnie.

Często europejskie poczucie czystości nie znajduje przełożenia na warunki tutejsze, szczególnie jeżeli chodzi o ubikacje, np. drewniana sławojka z dziurą w ziemi. Warunki do mycia są zazwyczaj lepsze. Często można prosić właścicieli o napalenie w saunie (np. w Kochkor). Większe problemy z prysznicem będą kiedy śpimy w jurtach np. nad jeziorem Song-Kol czy na trekkingu. Wtedy ciepłą wodę można dostać w wiaderku.

W Bishkeku, Osh i Karakol śpimy w lokalnych hostelach.

Często zdarzają się również awarie prądu i wody.

Pilot często szuka noclegu na miejscu, w związku z brakiem możliwości wcześniejszej ich rezerwacji na odległość. W skrajnych sytuacjach  może zdarzyć się, że grupa jest rozlokowana w dwóch domach lub jurtach.

Trekking:
– noclegi w namiotach lub jurtach, warunki są proste, może też być chłodno (nie ma tam bazy noclegowej), w namiotach znajdują się łóżka i grube kołdry
– ciepła woda może być donoszona w wiaderkach

telefon-i-internetINTERNET, TELEFON

Tylko w miastach: Bishkek i Osh są dostępne kafejki internetowe, jednak często ze starym sprzętem i bardzo wolnym łączem internetowym.

elektrycznoscELEKTRYCZNOŚĆ

Gniazdka elektryczne są podobne jak w Polsce. W wielu miejscach może w ogóle nie być prądu, np. w jurtach. Czasami działają baterie słoneczne i udaje się załadować baterię.

napiwkiNAPIWKI

W restauracjach: drobne kwoty, ok. 10% wartości rachunku

W transporcie: dla kierowców samochodów wynajętych dla grupy, przy dłuższych przejazdach

Zwiedzanie: dla miejscowych przewodników.

Zapisz

Zapisz

Zapisz

TADŻYKISTAN
Stolica: Duszanbe
Waluta: somoni (TJS)
Język urzędowy: tadżycki
Inne języki: rosyjski

Uwaga: W związku z miejscowymi uwarunkowaniami (w tym z możliwością zagrożenia terroryzmem) wzmocniono kontrolę ruchu osobowego wewnątrz kraju. Obcokrajowcy powinni zawsze mieć przy sobie paszport z wizą.

WIZA, PRZEPISY WIZOWE
Obywatele polscy podróżujący do Tadżykistanu objęci są obowiązkiem wizowym. Wizę można uzyskać w Ambasadach Tadżykistanu w krajach ościennych, np. w Berlinie, Mińsku, Moskwie. Od 2016 r. istnieje możliwość aplikowania o wizę na pobyt do 45 dni przez internet (tzw. e-visa). System dostępny jest pod adresem evisa.tj i pozwala w kilku krokach złożyć wniosek o wizę, wraz z pozwoleniem na wjazd do Pamiru. E-wiza upoważnia do przekraczania każdej otwartej granicy kraju, nie tylko na lotniskach, ale też na przejściach lądowych. Istnieje możliwość przedłużenia pobytu na miejscu. Nielegalne przedłużenie pobytu poza liczbę dni określonych w wizie grozi wysoką karą pieniężną nakładaną przez straż graniczną.
Nie ma obowiązku okazania biletu powrotnego ani określonej kwoty na każdy dzień pobytu. Jest możliwość uzyskania wizy tadżyckiej również na lotnisku w Duszanbe, Chudżand i Kulob (wiza na okres do miesiąca pobytu). Każda osoba wjeżdżająca do Tadżykistanu musi posiadać paszport ważny przez co najmniej 6 miesięcy.

W Tadżykistanie nie ma polskiej placówki dyplomatycznej; w razie potrzeby należy kontaktować się z Ambasadą RP w Taszkencie (Uzbekistan).
Dla obywateli polskich zniesiono obowiązek meldunkowy przy pobycie turystycznym do 30 dni. Dla wszelkiego innego rodzaju wiz obowiązek meldowania w ciągu 72 godzin został utrzymany.

BEZPIECZEŃSTWO

Należy mieć świadomość, że na granicy z Kirgistanem sytuacja nie zawsze jest spokojna, od czasu do czasu przejścia graniczne są zamykane bez uprzedzenia.

UBEZPIECZENIE

Nie ma obowiązku posiadania ubezpieczenia osobowego ani komunikacyjnego.

ZDROWIE

Państwowa opieka medyczna jest na niskim poziomie. Wizyta u lekarza kosztuje od 30 $, doba w szpitalu – ok. 100 $. Istnieje duże ryzyko zarażenia się wirusowym zapaleniem wątroby typu A i B, tężcem, durem brzusznym. Zaleca się szczepienie przeciw tym chorobom przed wyjazdem do Tadżykistanu (odporność na dur brzuszny uzyskuje się po dwóch tygodniach od zaszczepienia). W Tadżykistanie rośnie liczba zarażonych wirusem HIV oraz chorych na gruźlicę. Warunki sanitarne są złe. Odradza się spożywanie posiłków na bazarach, w przydrożnych barach i tzw. czajchanach. Z uwagi na zagrożenie żółtaczką i innymi chorobami przewodu pokarmowego produkty spożywcze należy bardzo dokładnie myć pod bieżącą wodą. Kupując żywność, trzeba zwrócić uwagę na termin przydatności do spożycia, nie zaleca się kupowania miejscowego alkoholu niewiadomego pochodzenia (niebezpieczeństwo zatrucia alkoholem metylowym). Woda w kranach jest zdatna do picia po przegotowaniu – zaleca się jednak pić wodę mineralną oryginalnie butelkowaną. Z powodu odmiennej flory bakteryjnej w pierwszych dniach po przybyciu mogą wystąpić kłopoty żołądkowe związane z aklimatyzacją.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU

Tadżykistan w ostatnim czasie wiele czyni dla rozwoju turystyki, mimo to należy być przygotowanym na trudne warunki życia, zamieszkania i pobytu.

CŁO

Wywóz waluty jest dopuszczalny do kwoty zadeklarowanej w deklaracji wwozowej. Zakazane jest wwożenie jakichkolwiek materiałów, które służba celna mogłaby potraktować jako niepożądane (pornografia, materiały wrogie państwu tadżyckiemu). Przy wywozie pamiątek nie mających wartości historycznej, a wobec których mogłyby wyniknąć wątpliwości u celników tadżyckich, lepiej zaopatrzyć się w specjalne poświadczenie wydawane przez sklepy z pamiątkami rękodzielniczymi. Wwożąc sumy pieniędzy przekraczające 2.000 $ należy je zadeklarować w deklaracji celnej, najlepiej jednak zadeklarować wszelkie wwożone pieniądze.

PRZEPISY PRAWNE

Nadal obowiązuje zakaz fotografowania mostów, obiektów przemysłowych i wojskowych oraz robienia zdjęć na dworcach kolejowych i lotniskach. Bardzo surowo karane są przestępstwa związane z posiadaniem narkotyków i handlem nimi.

OBYCZAJE

Tadżykistan jest krajem muzułmańskim, kobiety powinny unikać odzieży podkreślającej sylwetkę, odsłaniającej łokcie i kolana, szczególnie poza stolicą kraju. Przy zwiedzaniu obiektów sakralnych (meczety, cerkwie, synagogi) należy bezwarunkowo podporządkować się miejscowym zwyczajom. Niektóre meczety są niedostępne dla niemuzułmanów. Tadżycy są bardzo gościnni i uprzejmi dla obcokrajowców.

PRZYDATNE INFORMACJE:

Nie ma problemu z wymianą walut, kantory wymiany są powszechne. Kurs kantorowy niewiele się różni od kursu bankowego. Kantory wymiany znajdują się w dużych miastach i centrach rejonów, należy liczyć się z tym, że wewnątrz kraju może być problem z wymianą waluty.

Praktycznie nie ma możliwości korzystania z kart kredytowych.

Ceny są o wiele niższe niżeli w Europie i nawet w sąsiednich krajach. Obowiązują odrębne ceny dla obywateli Tadżykistanu i cudzoziemców.

Państwowy transport miejski jest niewystarczający, powszechne jest wykorzystywanie samochodów prywatnych jako taksówek – cenę za przejazd należy ustalić z góry.

Sieć telefoniczna wewnątrz kraju jest bardzo zła, polski roaming działa w wyjątkowych przypadkach. W Duszanbe i innych większych miastach można znaleźć kawiarenki internetowe.

Różnica czasu: + 3 godziny w czasie letnim, + 4 godziny w czasie zimowym w stosunku do czasu warszawskiego.

KIRGISTAN
(Republika Kirgiska)
Stolica: Biszkek
Waluta: som (KGS);
Języki urzędowe: kirgiski, rosyjski
Inne języki: uzbecki (na południu kraju)

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE
Z dniem 27 lipca 2012 roku zniesiono do 31 grudnia 2020 roku obowiązek posiadania wiz dla obywateli polskich, dla wszystkich typów paszportów, na czas pobytu do 60 dni.

PRZEPISY CELNE
Nie ma ograniczeń we wwozie i wywozie pieniędzy. Jednak w celu uniknięcia kłopotów tak przy wjeździe jak i wyjeździe lepiej jest zadeklarować większe sumy pieniędzy. W tym przypadku posiadane środki płatnicze należy wpisać do deklaracji celnej, wypełniając ją w 2 egzemplarzach, z których jeden (z podpisem i pieczątką celnika) należy zachować dla siebie. Jeżeli przy wyjeździe kwota środków wywożonych przewyższa kwotę środków wwożonych, należy przedstawić dokumenty potwierdzające legalność ich pochodzenia (np. potwierdzenia zakupu waluty w punktach wymiany lub banku bądź dokumenty świadczące o wypłacie środków z konta walutowego). W praktyce przy wjeździe do Kirgistanu uzyskanie druku deklaracji celnej na przejściu granicznym (poza lotniskiem Manas koło Biszkeku) może być trudne lub nawet niemożliwe.
Przepisy celne nie mają charakteru szczególnie restrykcyjnego i nie odbiegają od powszechnie przyjętych standardów. Należy jednak zachować daleko idącą ostrożność i umiar w tym, co się przewozi, ze względu na powszechną korupcję wśród urzędników.

MELDUNEK
Obywatele polscy przebywający w Kirgistanie dłużej niż 60 dni są zobowiązani do dopełnienia formalności meldunkowych we właściwym ze względu na miejsce pobytu oddziale OViR (rejonowy wydział MSW).

UBEZPIECZENIE
Nie jest obowiązkowe. Ponieważ koszty leczenia mogą okazać się wysokie, wskazane jest wykupienie ubezpieczenia na wypadek nieprzewidzianych zdarzeń losowych. Obowiązuje ubezpieczenie komunikacyjne OC. Polisy polskich towarzystw ubezpieczeniowych są honorowane. Niektóre polskie firmy mają w Kirgistanie partnerów ubezpieczeniowych.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA
Nie ma obowiązku przedstawienia świadectwa szczepień, niemniej cudzoziemcy przybywający do Kirgistanu mogą być zapytani o zaświadczenie (najlepiej w języku rosyjskim, w ostateczności w angielskim) potwierdzające, że nie są nosicielami wirusa HIV. Głównym zagrożeniem są wszelkiego typu infekcje pokarmowe, w tym cholera i żółtaczka, oraz pasożyty. Wskazane jest zaszczepienie się przed przyjazdem przeciw żółtaczce pokarmowej typu A i wszczepiennej typu B. Zaleca się dokładne mycie zakupionych produktów i picie wyłącznie przegotowanej lub butelkowanej wody. Na bazarach należy unikać kupowania żywności gotowej do spożycia. Na południu Kirgistanu występuje zagrożenie malarią. Odnotowuje się również dużą liczbę przypadków zachorowań na gruźlicę, choroby weneryczne, a także zarażenia wirusem HIV.
Służba zdrowia w Kirgistanie jest na niskim poziomie, warunki w placówkach medycznych nie są najlepsze. Brakuje podstawowych lekarstw i sprzętu medycznego. Dlatego w nagłych wypadkach, nawet w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia, uzyskanie odpowiedniej pomocy medycznej może okazać się niemożliwe. W większych miastach można znaleźć przychodnie o akceptowalnym standardzie i apteki, w których można kupić większość podstawowych leków. Niezbędne medykamenty lepiej jednak przywieźć ze sobą. Znacznie gorzej wygląda sytuacja na prowincji. Opieka medyczna jest płatna. Ceny usług medycznych nie są nadmiernie wysokie, jednak przy braku ustalonego cennika, może okazać się, iż od cudzoziemca pobierane są opłaty na poziomie znacznie wyższym, niż od obywateli Kirgistanu.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU
Ograniczenia w swobodnym podróżowaniu po kraju dotyczą strefy przygranicznej, gdzie wymagana jest specjalna przepustka. W jej uzyskaniu pośredniczą firmy turystyczne organizujące pobyt. Aby podróżować po Kirgistanu samochodem, trzeba się legitymować międzynarodowym prawem jazdy. Natężenie ruchu drogowego (poza Biszkekiem) nie jest duże, a komunikacja wewnętrzna słabo rozwinięta. Bardzo poważnym zagrożeniem jest nagminne łamanie przepisów ruchu drogowego zarówno przez kierowców, jak i przez pieszych. Podróżując samochodem należy zachowywać wzmożoną ostrożność, ponieważ kierowcy sporadycznie używają kierunkowskazów, wyprzedzają w miejscach niedozwolonych, jeżdżą z nadmierną prędkością, nocą bez włączonych świateł. W praktyce samochód ma zawsze pierwszeństwo przed pieszym, dlatego podczas przechodzenia przez jezdnię należy zachować wyjątkową ostrożność. Ze względu na trudne warunki klimatyczne, rozległe bezludne przestrzenie i wysokogórski charakter kraju odradza się podróżowanie po Kirgistanie zimą. Drogi zwykle są nieodśnieżone, a w górach oblodzone. Infrastruktura turystyczna, poza północnym wybrzeżem jeziora Issyk-Kul, jest słabo rozwinięta. Miejscowa ludność jest ciekawa przybyszów, na ogół życzliwa i przyjazna; w turystach upatruje dodatkowego źródła dochodów.

BEZPIECZEŃSTWO
Generalnie zagrożenie przestępczością nie jest dużo większe niż w Polsce. Jednak w ostatnim czasie sytuacja uległa pogorszeniu w następstwie pogłębiającego się kryzysu. Zdarzają się przypadki pobicia cudzoziemców czy napady z bronią w ręku. Trzeba uważać na złodziei kieszonkowych. Bezwzględnie należy odmawiać przewożenia przez granicę jakichkolwiek przesyłek, ponieważ jest to jedna z form przemytu narkotyków. Realnym zagrożeniem są silne trzęsienia ziemi.
Dla osób uprawiających turystykę wysokogórską groźne są lawiny śnieżne, a w okresie wiosenno-letnim – błotne W tym okresie część łańcucha górskiego Tien-Shan jest zamknięta dla turystów. Znajdujący się na pograniczu Kazachstanu, Kirgistanu i Chin szczyt Khan Tengri, o wysokości 7010 m., w ostatnim czasie szczególnie przyciąga amatorów wspinaczki wysokogórskiej z całego Świata, w tym liczne wyprawy z Polski. Ekspedycje podejmujące wspinaczkę nie zawsze są profesjonalnie przygotowane, a ich członkowie nie dysponują często odpowiednim doświadczeniem, aby podejmować tego rodzaju wyzwania. Dlatego, w ostatnim czasie wydarzyło się relatywnie dużo wypadków z udziałem Polaków. Niestety, niektóre z nich zakończyły się śmiercią wspinaczy. Większość z nich niestety spowodowana była nadmierną beztroską, połączoną z brakiem doświadczenia. Dlatego przed podjęciem decyzji o wyprawie na ten, lub jeden z sąsiednich szczytów pasma Tien-Shan należy bezwzględnie pamiętać, że wspinaczka powyżej 6 tys. metrów wymaga wysokich umiejętności i dlatego nie powinni podejmować tego ryzyka amatorzy, dopiero zdobywający doświadczenie wysokogórskie. Warunki panujące na tak znacznych wysokościach nie występują w Polsce i dlatego trudno się do takiej wyprawy właściwie przygotować. Planując wyprawę należy pamiętać, że w Kirgistanu nie istnieją służby ratunkowe przygotowane do podejmowania akcji ratowniczych w górach. Wobec tego, w przypadku nieszczęśliwego wypadku na stoku, praktycznie nie można liczyć na pomoc inną, niż udzieloną przez kolegów lub innych alpinistów znajdujących się w danej chwili na stoku. Dlatego należy bezwzględnie przestrzegać wskazówek doświadczonych przewodników. Niezmiernie ważne jest posiadanie odpowiedniego ubezpieczenia, ponieważ praktyka wykazuje, iż polscy alpiniści zwykle nie posiadają odpowiednich polis ubezpieczeniowych, co przy bardzo wysokich kosztach transportu ofiar wypadków ze stoku ma ogromne znaczenie. Z powyższych powodów osoby udające się w góry proszone są o wcześniejsze powiadomienie polskiej placówki dyplomatycznej o swoich zamiarach oraz o bieżące informowanie bliskich i znajomych o aktualnym miejscu pobytu i planowanych wyprawach. Z tych samych powodów obywatele polscy winni mieć przy sobie kartkę z adresem i telefonem, zarówno do rodziny, jak i polskiej placówki dyplomatycznej (najlepiej w języku rosyjskim).

RELIGIA, OBYCZAJE
W Kirgistanie nie ma szczególnych norm zwyczajowych, których naruszenie mogłoby prowadzić do sytuacji konfliktowych. Należy jednak pamiętać, iż powszechną religią w Kirgistanie, szczególnie na południu kraju jest  islam.

ŚWIĘTA
Dniami wolnymi od pracy są: 1 stycznia, 7 stycznia – prawosławne Boże Narodzenie, 8 marca – Dzień Kobiet, 22 marca – Novruz (tradycyjny Nowy Rok), 1 maja, 5 maja – Dzień Konstytucji, 9 maja – Dzień Zwycięstwa, 31 sierpnia – Dzień Niepodległości, 7 listopada.

PRZYDATNE INFORMACJE:
Zaopatrzenie się w podstawowe produkty spożywcze i środki czystości w miastach nie stanowi problemu. Nie ma też większych problemów z wymianą pieniędzy; można je bezpiecznie wymieniać w kantorach.
Urzędy są czynne od 8.00 do 17.00 z przerwą obiadową trwającą zwykle od 12.00 do 13.00.
Czas: + 4 godziny w stosunku do czasu warszawskiego.
Dodatkowe informacje o Kirgistanie można znaleźć na stronach internetowych: www.mfa.kg; www.president.kg; www.kabar.kg.

Mapy brak... chwilowo

02-06-2018 - 16-06-2018

8.500 zł

Czas: 15 dni

Zarejestruj się
Cena zawiera: przeloty na trasie Warszawa-Biszkek-Warszawa oraz Biszkek-Osz-Biszkek, noclegi, transport wynajętym samochodem zgodnie z programem, ubezpieczenie KL i NNW, koszty organizacyjne w Polsce i na miejscu wyprawy, opiekę pilota, zezwolenia na wjazdy do miejsc, gdzie są one wymagane
Cena nie zawiera: wizy do Tadżykistanu oraz zezwolenia GBAO - koszt ok. 75 $, kosztów wyżywienia (około 13 EURO dziennie)

Zgłoszenie do wyprawy:

termin:

Twoje dane: